كند يا مطابق احتياط - كه آن را احتياط مستحب مىگويند - رفتار نمايد . ( مسأله 11 ) : تقليد مجتهد مرده هر چند اعلم از زنده باشد ، جايز نيست . ولى اگر مجتهدي كه از أو تقليد كرده از دنيا برود ، در مسائلي كه عمل به فتواى أو نموده ، اگر از مجتهد زنده اعلم است بايد بر تقليد أو باقي بماند ، واگر مجتهد زنده اعلم از أو است بايد از زنده تقليد كند ، واگر تساوى يا اعلميت مرده معلوم نباشد بعيد نيست مخير باشد گر چه عدول به زنده أولى وأحوط است ، مگر آن كه فتواى مجتهدي كه از أو تقليد كرده مطابق احتياط باشد ، كه أحوط وأولى بقاء است . ( مسأله 12 ) : اگر در مسأله اى فتواى مجتهدي را ياد گرفته وعمل كرده باشد ، وپس از فوت أو در همان مسأله بنابر وظيفة اش از مجتهد زنده تقليد نمايد ، دوباره نمىتواند آن را مطابق فتواى مجتهدي كه از دنيا رفته است انجام دهد . مگر آن كه معلوم شود مجتهد ميت اعلم بوده ، ومقلد اشتباهى مجتهد زنده را اعلم دانسته ، كه بايد بر تقليد ميت اعلم در آنچه عمل نموده باقي باشد . ( مسأله 13 ) : احكامى را كه شخص غالبا به آنها نياز دارد واجب است ياد بگيرد . ( مسأله 14 ) : اگر براي مكلف مسأله اى پيش آيد كه حكم آن را نداند ، اگر ممكن است بايد صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را بدست آورد ، واگر ممكن نيست بايد احتياط كند ، وچنانچه تأخير موضوع واحتياط ممكن نباشد ، جايز است با رعايت مراتب اعلميت از غير اعلم تقليد نمايد . ( مسأله 15 ) : كسى كه فتواى مجتهدي را به ديگرى گفته سپس فتواى آن مجتهد تغيير كرده لازم نيست به أو خبر دهد ، مگر اين كه بداند آن شخص به سكوت أو اعتماد مىكند كه فتوا تغيير نكرده ، ولى اگر پس از گفتن فتوا بفهمد اشتباه كرده در صورت امكان بايد اشتباه را بر طرف كند . ( مسأله 16 ) : مكلفى كه اعمال خود را مدتي بدون تقليد انجام داده است ، چنانچه اعمال أو با احتياط يا دستور مجتهدي كه فعلا بايد از أو تقليد نمايد مطابق بوده ، اعمال أو محكوم به صحت است ، وگر نه محكوم به بطلان است .